Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Ακροβατώ............!!

Και νόμιζα πώς το βίωνα μόνο εγώ...............Νόμιζα πώς κάτι κάνω λάθος,πώς ακροβατώ ανάμεσα στην γνώση και στην αναζήτηση,πώς ήμουν εξωγήινος ανάμεσα στα άλλα γήινα πλάσματα.


Πίστευα ανέκαθεν πώς υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων,οι γνώστες και οι ανήσυχοι.Στην πρώτη κατηγορία ψαγμένοι άνθρωποι,που ξέρουν να ζουν ευτυχισμένοι,έχουν ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό του νοήματος της ύπαρξης,έχουν βρει τον δρόμο που θα ακολουθήσουν και γνωρίζουν πολύ καλά πώς θα πετύχουν σε αυτό.



Δεν ξέρουν τι πάει να πει "Περίεργη φάση" ούτε "ψάχνω τον εαυτό μου " ,αλλά ξυπνούν κάθε πρωί γεμάτοι όρεξη,ανάγκη για δημιουργία,ένα καλοσχεδιασμένο πλάνο αξιολόγησης κάθε δευτερολέπτου.Έχουν την πλήρη αποδοχή από φίλους κι αγαπημένους,ξέρουν τι να δώσουν άλλα και τι να ζητήσουν από σχέσεις με τους άλλους,όλα είναι καθαρά και ξάστερα.


Αυτοί δεν σπαταλούν βδομάδες ολόκληρες αναζητώντας,γεμάτοι μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια,τη λύση σε άλυτα προβλήματα,δεν νιώθουν ποτέ τον κόσμο τους να γκρεμίζεται,ποτέ ερωτηματικά δεν τους κυκλώνουν.Αυτοί βιώνουν την πληρότητα.Κι αυτοί θεωρούσα ότι είναι που αξίζουν πραγματικά να ζουν,να προχωρούν και να πετυχαίνουν.Κι αυτούς ζήλευα.......!!!!!


Όμως πάντα στο μυαλό μου υπήρχαν και οι άλλοι,οι δύσμοιροι,οι άτυχοι,οι ανήσυχοι.άνθρωποι ψάχνουν κάτι να κυνηγήσουν,κάτι για το οποίο θέλουν να ζήσουν,κάτι που να ποθούν βαθιά και να ονειρεύονται μέρα και νύχτα.Άνθρωποι που περνούν ατελείωτες ώρες προβληματισμένοι για το πώς θα είναι η επόμενη μέρα,αν είναι πλήρως αποδεκτοί από φίλους και αγαπημένους.



Τι φταίει και δεν περνούν την απόλυτη ικανοποίηση από κανενός είδους σχέση.Αυτοί αναζητούν μάταια,ως φαίνεται ,το νόημα της ζωής.Δεν τους αρκούν ποτέ αυτά που έχουν,όχι από αχαριστία αλλά από ασυμβατότητα κι ακόμη και αν όλα βαίνουν καλώς,τα προβλήματα τα προβλήματα φαίνονται να ξεπροβάλλουν διαρκώς σα μανιτάρια.


Φαίνεται πως η ζωή ανοίγει πολλές πόρτες,όμως καμία δεν είναι η σωστή ή πως ακόμη κι αν βρεθεί η σωστή πόρτα δεν υπάρχει το αντίστοιχο κλειδί.Κι αυτοί θεωρούσα ότι αξίζουν,εννοείται,να ζουν,αφού πρώτα βρουν το μονοπάτι που έχασαν ή να χαράξουν αυτό που δεν χάραξαν ποτέ.Κι αυτούς λυπόμουν.............!!





Model : Andreas Steliou Pafitis
Photographer  :  Loizos Christodoulidis
Official Page photographer  :  http://www.louischrisphotography.com/